Σαν σήμερα, στις 17 Ιανουαρίου 1942, γεννήθηκε ο θρύλος της πυγμαχίας,Μοχάμεντ Άλι. Ο Άλι έχει συνδέσει το όνομά του όσο λίγοι στον κόσμο της πυγμαχίας, ωστόσο, είχε σημαντική δράση αναφορικά με τα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα της αφροαμερικανικής κοινότητας των ΗΠΑ.
- Πρώιμη ζωή και οι Ολυμπιακοί Αγώνες
Ο Κάσιους Μαρσέλους Κλέι Τζούνιορ (Cassius Marcellus Clay, Jr.), όπου στη συνέχεια άλλαξε το όνομά του επειδή ασπάστηκε το Ισλάμ, μεγάλωσε στον αμερικανικό Νότο, σε μια εποχή διαχωρισμένων δημόσιων εγκαταστάσεων.
Ο πατέρας του, Κάσιους Μαρσέλους Κλέι ο πρεσβύτερος, συντηρούσε την οικογένειά του από την εργασία του ως ελαιοχρωματιστής πινακίδων και σημάνσεων. Η μητέρα του Άλι, Οντέσα Γκρέιντι Κλέι, εργαζόταν ως οικιακή βοηθός.
Σε ηλικία 12 χρονών, ο Κλέι ξεκίνησε να ασχολείται με την πυγμαχία υπό την καθοδήγηση ενός αστυνομικού από το Λούισβιλ, του Τζο Μάρτιν. Σε μια κρίσιμη στιγμή της νεαρής ηλικίας του, ο νεαρός Άλι μετέτρεψε την οργή του για την κλοπή του κόκκινου ποδηλάτου του σε ερασιτεχνική πυγμαχία.
Σε σύντομο χρονικό διάστημα, ο Άλι βρέθηκε στα φώτα της δημοσιότητας με τις επιδόσεις του. Ειδικότερα, το 1960, τράβηξε τα βλέμματα της παγκόσμιας κοινότητας, όταν κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στη χαμηλότερη κατηγορία βαρέων βαρών (74kg) στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες της Ρώμης.
Μετέπειτα, ξεκίνησε μια επαγγελματική καριέρα υπό την καθοδήγηση του Louisville Sponsoring Group, ενός συνδικάτου που αποτελούνταν από 11 πλούσιους λευκούς άνδρες.
- Ο πρώτος τίτλος βαρέων βαρών και η αναγνωρισιμότητα
Στους πρώτους αγώνες του ως επαγγελματίας, ο Κλέι έχαιρε μεγαλύτερης εκτίμησης για τη γοητεία και την προσωπικότητά του παρά για τις ικανότητές του στο ρινγκ. Σύμφωνα με το Ali Center, προσπαθούσε να προσελκύσει το ενδιαφέρον του κοινού για τους αγώνες του διαβάζοντας παιδική ποίηση και αναφέροντας εκφράσεις που δεν είχαν σχέση με τον χώρο, όπως «επιπλέω σαν πεταλούδα, τσιμπάω σαν μέλισσα».
Αυτοαποκαλούταν ως «The Greatest», ωστόσο, ο κόσμος της πυγμαχίας έδειχνε το αντίθετο. Πολλές φορές εξόργισε του λάτρεις του αθλήματος, καθώς διατηρούσε τα χέρια του ασυνήθιστα χαμηλά, αποκρούοντας τα χτυπήματα αντί να κινείται και να φεύγει από τον κίνδυνο, και φαινόταν να μην έχει πραγματική δύναμη νοκ άουτ. Παράλληλα, η δυναμική των αντιπάλων του δεν ήταν υψηλού επιπέδου, καθώς πολλοί εξ αυτών ήταν βετεράνοι, των οποίων η ακμάζουσα περίοδος είχε ξεθωριάσει.
Στις 25 Φεβρουαρίου 1964, ο Κλέι θα τάραζε τα νερά της πυγμαχίας, προκαλώντας τον Σόνι Λίστον σε αγώνα πάλης. Ο Λίστον θεωρούνταν από πολλούς ως ο πιο δυνατός και τρομακτικός μαχητής της εποχής του. Στον αντίποδα, ο Κλέι ήταν αουτσάιντερ.
Ωστόσο, σε μία από τις πιο εκπληκτικές ανατροπές στην ιστορία του αθλητισμού, ο Λίστον αποσύρθηκε στη γωνία του μετά από έξι γύρους και ο Κλέι έγινε ο νέος πρωταθλητής. Δύο μέρες αργότερα, ο Κλέι σόκαρε ξανά τον κόσμο της πυγμαχίας ανακοινώνοντας ότι έχει ασπαστεί το Ισλάμ. Στις 6 Μαρτίου 1964, έλαβε το όνομα Μοχάμεντ Άλι, το οποίο του έδωσε ο πνευματικός του μέντορας, Ιλάι Μουχάμαντ.
Για τα επόμενα τρία χρόνια, ο Άλι κυριάρχησε στα ρινγκ ολοκληρωτικά. Άξιος αναφοράς είναι ο επαναληπτικός αγώνας εναντίον του Λίστον στις 25 Μαΐου 1965, στον οποίο ο Άλι έβγαλε νοκ άουτ τον αντίπαλό του από τον πρώτο γύρο. Κατά το διάστημα αυτό, ακολούθησαν θρίαμβοι επί των Φλόιντ Πάτερσον, Τζορτζ Τσουβάλο, Χένρι Κούπερ, Μπράιαν Λόντον και Καρλ Μίλντενμπεργκερ.
Ο πόλεμος του Βιετνάμ ως ανασταλτικός παράγοντας στην καριέρα του Άλι
Ο πόλεμος στο Βιετνάμ αποτέλεσε το σημείο καμπής στη λαμπρή καριέρα του Άλι. Η αντίρρησή του για συμμετοχή στον πόλεμο λόγω συνείδησης, ήταν μια στιγμή πόλωσης στην αμερικανική κοινωνία, που έμελλε να έχει σοβαρό αντίκτυπο στην καριέρα του Μοχάμεντ Άλι, η οποία βρισκόταν στο peak της.
Ειδικότερα, στις 28 Απριλίου 1967, επικαλούμενος τις θρησκευτικές του πεποιθήσεις, ο Άλι αρνήθηκε την κατάταξή του στον αμερικανικό στρατό στο αποκορύφωμα της πόλεμο στο Βιετνάμ. Ως αποτέλεσμα αυτού, μεγάλο μέρος της αμερικανικής κοινωνίας καταδίκασε αυτή την απόφαση, κυρίως λόγω του γεγονότος ότι μεγάλο μέρος της υποστήριζε τον πόλεμο στη Νοτιοανατολική Ασία.
Σε συνέπεια των αποφάσεών του, ο Άλι στερήθηκε τον τίτλο του πρωταθλητή και του απαγορεύτηκε να αγωνίζεται από όλες τις αθλητικές επιτροπές των Ηνωμένων Πολιτειών για τρεισήμισι χρόνια.
Επιπλέον, του απαγγέλθηκαν ποινικές κατηγορίες και, στις 20 Ιουνίου 1967, καταδικάστηκε για άρνηση κατάταξης στις ένοπλες δυνάμεις των ΗΠΑ και καταδικάστηκε σε πέντε χρόνια φυλάκισης. Αν και παρέμεινε ελεύθερος με εγγύηση, πέρασαν τέσσερα χρόνια πριν η καταδίκη του ανατραπεί ομόφωνα από το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ για περιορισμένη δικαστική αιτία.
- Η επιστροφή στα ρινγκ και οι ιστορικοί αγώνες
Τον Οκτώβριο του 1970, ο Άλι έλαβε άδεια να επιστρέψει στην πυγμαχία, ωστόσο, δεν βρισκόταν πλέον στην ίδια φυσική κατάσταση. Παρόλα αυτά, στους δύο πρώτους αγώνες μετά την επιστροφή του, ενάντια στους Τζέρι Κουάρι και Όσκαρ Μποναβένα, βρέθηκε να επικρατεί των αντιπάλων του.
Τον Μάρτιο του 1971, προκάλεσε τον Τζο Φρέιζιερ, ο οποίος είχε γίνει πρωταθλητής βαρέων βαρών κατά τη διάρκεια της απουσίας του Άλι από το ρινγκ. Ήταν ένας αγώνας ιστορικών διαστάσεων, που χαρακτηρίστηκε ως ο «Αγώνας του Αιώνα». Ο Φρέιζερ κέρδισε με ομόφωνη απόφαση μετά από 15 γύρους. Μετά την ήττα του από τον Φρέιζιερ, ο Άλι επανέκαμψε, κερδίζοντας 10 αγώνες στη σειρά, 8 από τους οποίους ήταν εναντίον αντιπάλων παγκόσμιας κλάσης.
Το 1973, ένας άγνωστος στο κοινό πυγμάχος, ο Κεν Νόρτον, πάλεψε με τον Άλι, με τον «άσημο» αθλητή να σπάει το σαγόνι του Άλι και να τον κερδίζει. Σε επαναληπτικό αγώνα ο Άλι επικράτησε του Νόρτον. Μετά από τον επαναληπτικό τους, ο Άλι αγωνίστηκε ξανά εναντίον του Φρέιζιερ, τον οποίο κέρδισε μετά από 12 γύρους. Μάλιστα, σύμφωνα με τον ιστότοπο Britannica, αυτή ήταν πιθανώς η καλύτερη εμφάνιση του Άλι μετά τον αποκλεισμό του λόγω του πολέμου.
Στις 30 Οκτωβρίου 1974, ο Ali προκάλεσε τον Τζορτζ Φόρμαν, ο οποίος είχε εκθρονίσει τον Φρέιζιερ το 1973 και είχε γίνει παγκόσμιος πρωταθλητής βαρέων βαρών. Ο αγώνας πραγματοποιήθηκε σε μια απίθανη τοποθεσία, το Ζαΐρ (σημερινή Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό). Ο Άλι υποδέχθηκε από τον λαό του Ζαΐρ ως ήρωας-κατακτητής και ανταποκρίθηκε στις προσδοκίες, νικώντας τον Φόρμαν με νοκ-άουτ στον όγδοο γύρο και ανακτώντας τον τίτλο βαρέων βαρών.
Σε αυτόν τον ιστορικό αγώνα, ο Άλι χρησιμοποίησε μια στρατηγική που είχε επιρροές από τον πυγμάχο Άρτσι Μουρ. Ο Μουρ ονόμαζε αυτή την τακτική «χελώνα», αλλά ο Άλι την ονόμασε «rope-a-dope». Σε αυτή την αμυντική στρατηγική, ο πυγμάχος κάλυπτε τον εαυτό του, προκαλώντας του αντιπάλους να εξαντληθούν με άσκοπες γροθιές, παρομοιάζοντας τη χελώνα που υποχωρεί στο καβούκι της.
- Οι τελευταίοι αγώνες και το «αντίο» του Άλι
Κατά τη διάρκεια των επόμενων 30 μηνών, στο αποκορύφωμα της δημοφιλίας του ως πρωταθλητής, ο Άλι αγωνίστηκε εννέα φορές σε αγώνες που είτε έφυγε από το ρινγκ ως θριαμβευτής, είτε ως αθλητής σε παρακμή.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ο αγώνας με τον Φρέιζιερ στη Μανίλα των Φιλιππίνων τον Οκτώβριο του 1975, όπου αναμετρήθηκαν για τρίτη φορά. Εκεί, επικράτησε ο Άλι μετά από 14 σκληρούς γύρους του αντιπάλου του, με τον αγώνα να θεωρείται ως ο μεγαλύτερος αγώνας όλων των εποχών.
Οι τελευταίοι αγώνες του Άλι ήταν αναμενόμενα κατωτέρου επιπέδου από τις παλαιές του επιδόσεις. Ενδεικτικό της πτώσης του, ήταν η ήττα από τον Λέον Σπινκς το 1978, έναν αρχάριο πυγμάχο με χρυσό Ολυμπιακό μετάλλιο και μόλις 7 αγώνες στο ενεργητικό του.
Μετά από έναν επαναληπτικό αγώνα επί του Σπινκς, όπου και επικράτησε, ο Άλι αποσύρθηκε από το μποξ, αλλά δύο χρόνια αργότερα πραγματοποίησε μια απερίσκεπτη επιστροφή και υπέστη μια συντριπτική ήττα από τον Λάρι Χολμς σε έναν αγώνα που σταμάτησε μετά από 11 γύρους. Ο τελευταίος αγώνας στην καριέρα του Άλι ήταν μια ήττα από τον Τρέβορ Μπέρμπικ το 1981.
- Μετέπειτα δράση και το κληροδότημα του Μοχάμεντ Άλι
Στον κόσμο της πυγμαχίας, ο Άλι βρίσκεται μέχρι και σήμερα στο Πάνθεον του αθλήματος. Το τελικό του ρεκόρ με 56 νίκες και 5 ήττες με 37 νοκ-άουτ έχει ισοφαριστεί από άλλους, αλλά η ποιότητα των αντιπάλων του και ο τρόπος με τον οποίο κυριάρχησε κατά τη διάρκεια της ακμής του τον έθεσαν στο ίδιο επίπεδο με τους αθάνατους του μποξ.
Τα πιο απτά πλεονεκτήματα του Άλι στο ρινγκ ήταν η ταχύτητα, η εξαιρετική δουλειά ποδιών και η ικανότητα να δέχεται γροθιές με τρόπο τέτοιο που κούραζε τους αντιπάλους. Αλλά ίσως το πιο σημαντικό ήταν ότι είχε θάρρος και όλα τα άλλα άυλα χαρακτηριστικά που κάνουν έναν πυγμάχο σπουδαίο.
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του Άλι συνδέθηκαν με τη σημαντική σωματική κατάπτωση. Η βλάβη στον εγκέφαλό του που προκλήθηκε από χτυπήματα στο κεφάλι είχε ως αποτέλεσμα δυσκολία στην ομιλία, επιβράδυνση των κινήσεων και άλλα συμπτώματα του συνδρόμου Πάρκινσον.
Ως προς το ανθρωπιστικό του έργο, ο Μοχάμεντ Άλι δεν ήταν απλώς ένας πυγμάχος, αλλά μια προσωπικότητα που μίλησε ανοιχτά στην Αμερική κατά του ρατσισμού, σε μια εποχή που οι μαύροι δεν απολάμβαναν τα ίδια προνόμια με τους λευκούς. Πίστευε ότι όλοι οι άνθρωποι έπρεπε να είναι ίσοι.
Γι’ αυτό και ήθελε να αλλάξει το όνομά του, επειδή ήθελε να απαλλαγεί από το επώνυμο που θεωρούσε «όνομα σκλάβου», σύμφωνα με το BBC. Όπως αναφέρει ο ιστότοπος, ο ίδιος ο Άλι προερχόταν από μια οικογένεια που ήταν σκλάβοι στο παρελθόν και ήθελε να διαλέξει το δικό του όνομα για να δείξει ότι ήταν πλέον ελεύθερος άνθρωπος.
Για να συνεχίσουν την κληρονομιά του, ο Λόνι και ο Μοχάμεντ Άλι ίδρυσαν το Κέντρο Μοχάμεντ Άλι στην πόλη καταγωγής τους, το Λούισβιλ, το 2005, ως τόπο έμπνευσης και στοχασμού. Τα επόμενα χρόνια, ζώντας με τη νόσο του Πάρκινσον, ευαισθητοποίησε τον κόσμο για την ανάγκη έρευνας και θεραπείας.
Ο Μοχάμεντ Άλι συγκλόνισε για τελευταία φορά την ανθρωπότητα, όταν και απεβίωσε στις 3 Ιουνίου 2016.
πηγή : koutipandoras.gr
Διαβάστε ακόμα :
